poniedziałek, 15 lutego 2016

Przymiotniki Deklinacji I. Ćwiczenia.

Witam znowu po dłuższej przerwie, myślę, że w tym czasie zdążyliście już przyswoić sobie zasady odmiany rzeczowników przez przypadki! Dlatego też dzisiaj chciałbym powiedzieć kilka słów o przymiotnikach oraz przekazać wam kolejną partię ćwiczeń.

Przymiotnik.. Może kojarzycie z języka polskiego, że jest to odmienna część mowy, przymiotnik odpowiada na pytania : jaki ? jaka ? jakie ? Czyli określa on rzeczownik. W języku polskim określając jakikolwiek rzeczownik przymiotnikiem mówimy np. zielona książka, czarny parasol. A jak będzie w łacinie? 

Muszę przyznać, że trochę inaczej.. W łacinie chcąc określić rzeczownik przymiotnikiem musimy pamiętać o tym, że w takim przypadku odwrotnie niż w polskim rzeczownik stoi na pierwszym miejscu. Czyli po łacinie powiemy np. książka zielona , róża czerwona (rosa rubra).

Wspominałem na początku, że przymiotnik jest odmienną częścią mowy.. Również odmieniamy go przez przypadki w obu liczbach. Zasady odmiany przyznam, że są identyczne jak dla rzeczowników deklinacji I. Przypomnimy sobie?

A więc powiedzmy, że chcemy sobie odmienić wspomniane już rosa rubra (czerwona róża). Pierwszy krok? Szukamy w słowniczku obu wyrazów.. Tak się składa, że słownik mam dla was już częściowo gotowy : [Tutaj]. W ciągu trwania kursu będę go sukcesywnie uzupełniał.. No dobrze! Szukamy więc obu wyrazów.. 

rosa, rosae - róża // rubra, rubrae - czerwona

Pamiętacie dlaczego są dwie formy? Pierwsza to mianownik l. poj a druga to dopełniacz l. poj. No to mamy dwa wyrazy znalezione.. Teraz co robimy? Tworzymy do obu temat , czyli od formy mianownika lub dopełniacza odcinamy końcówkę -a w przypadku mianownika lub -ae w przypadku dopełniacza, temat zawsze wyjdzie taki wam (przynajmniej w deklinacji I). A więc patrzmy: rosa => ros- ; rubra => rubr-. 

Mając już tematy nie pozostaje nam nic innego jak odmienić przez przypadki obie formy (rzeczownik i przymiotnik):

Sg. (l. poj)
N. rosa rubra
G. rosae rubrae
D. rosae rubrae
Acc. rosam rubram
Abl. rosa rubra
V. rosa rubra

Pl. (l. mn)
N. rosae rubrae
G. rosarum rubrarum
D. rosis rubris
Acc. rosas rubras
Abl. rosis rubris
V. rosae rubrae

I w tym miejscu powinieneś sobie uświadomić jakie to proste :D.
Przygotowałem dla was ćwiczenia podsumowujące deklinację I: [Tutaj!] W przypadku problemów lub chęci otrzymania klucza odpowiedzi proszę zostawić komentarz a na 100% odpiszę. 

Kolejna lekcja już wkrótce! Komentujcie, piszcie a będę częściej publikował posty.

środa, 10 lutego 2016

Lekcja 2

Witam ponownie ! Ostatnio mówiliśmy sobie o czytaniu słów łacińskich! Mam nadzieję, że nie mieliście problemów z przeczytaniem tekstu! W najbliższych dniach postaram się przygotować jeszcze jakieś ćwiczenia z wymowy oraz napisać o wymowie restytuowanej i akcencie.  Natomiast teraz chciałbym już zacząć gramatyczny temat.

Podstawą gramatyki łacińskiego są oczywiście rzeczowniki i czasowniki. Zazwyczaj w podręcznikach zaczyna się omawianie od czasowników, odmiany, czasownika być. Ja zacznę troszkę nietypowo od odmiany rzeczowników przez przypadki! Pewnie zastanawiacie się dlaczego? Będzie nam później łatwiej tworzyć podstawowe zdania łacińskie znając już podstawy deklinacji, czyli odmiany rzeczowników przez przypadki. 

Zacznijmy! W języku polskim wyróżniamy aż 7 przypadków, czy to dużo? Są języki jak niemiecki, który posiada tylko 4, ale Fiński posiada ich już około 15. Przy piętnastu przypadkach można by się już pogubić. Ale w języku łacińskim występuje ich znacznie mniej, 6 przypadków:
  • Nominativus (N.) - Mianownik (kto? co? np . książka)
  • Genetivus (G.) - Dopełniacz (kogo? czego? np. książki)
  • Dativus (D.) - Celownik (komu? czemu? np. książce)
  • Accusativus (Acc.) - Biernik (kogo? co? np. książkę)
  • Ablativus (Abl.) - Połączenie Miejscownika i Nadrzędnika (kim? czym? np. z książką)
  • Vocativus (V.) - Wołacz (o książka!)
No to mamy przypadki! Czego nam brakuje? Oczywiście, że rzeczowników, które moglibyśmy odmieniać. W łacinie rzeczowniki występują w 3 rodzajach: męski, żeński, nijaki. Najczęściej potrafimy rozpoznać rodzaj danego rzeczownika już po końcówce z Mianownika, czasami jednak trzeba zaglądnąć do słowniczka. No właśnie, słowniczek łaciński to wasz nowy przyjaciel. Oprócz tłumaczeń słówek znajdują się tam końcówki z formy dopełniacza. Jeżeli znamy tą końcówkę to już bez problemów rozpoznamy rodzaj. Posłużę się przykładem:

W słowniczku znajdziemy np: ,,Amica , amicae - przyjaciółka".

 Pierwsza forma to zawsze forma z Mianownika l. pojedynczej a druga jest formą dopełniacza l. pojedynczej, druga forma może być zapisana jako pełny wyraz, ale często spotyka się w formie skróconej samą końcówkę dopełniacza : ,,Amica, -ae". 

Jak na razie poznajemy rodzaj żeński , są to rzeczowniki zakończone na -a w Mianowniku l. pojedynczej i na -ae w dopełniaczu l. pojedynczej. Odmiana tej grupy rzeczowników nazywana jest Deklinacją I. No cóż, muszę powiedzieć, że takich różnych deklinacji jest aż 5 w łacinie, ale powoli wszystkiego się nauczymy! 

Oto końcówki przypadków tej deklinacji: (będę pisał w skrótach przypadków, ale mam nadzieję, że się rozszyfrujecie)

Liczba pojedyncza (Singularis):
N. -a
G. -ae
D. -ae
Acc. -am
Abl. -a
V. -a

Liczba mnoga (Pluralis):
N. -ae
G. -arum
D. -is
Acc. -as
Abl. -is
V. -ae

No to teraz pokażę i wyjaśnię na przykładzie jak odmieniać rzeczowniki przez przypadki. Pamiętacie jak pokazywałem wam przykładowe słówko ze słownika? Amica, amicae - przyjaciółka.
Chcąc odmienić ten rzeczownik najpierw tworzymy sobie temat, czyli odcinamy końcówkę -a z pierwszego słówka. Równie dobrze możecie odciąć -ae bo wyjdzie wam taki sam temat. Czyli biorę sobie słówko ,,amica" i odcinam -a. Co nam wychodzi? amic- 

Mając temat mogę już dodawać do niego inne końcówki tworząc odmianę:

Liczba pojedyncza:
N. amica
G. amicae
D. amicae
Acc. amicam
Abl. amica
V. amica

Liczba mnoga:
N. amicae
G. amicarum
D. amicis
Acc. amicas
Abl. amicis
V. amicae

No i to tyle! Mam nadzieję, że wytłumaczyłem to w dosyć zrozumiały sposób. Oto kilka ćwiczeń:
1. Odmień przez przypadki:
a/ historia, historiae
b/ magistra, magistrae
c/ puella, puellae
d/ discipula, -ae
e/ rosa, -ae

2. Rozpoznaj przypadek i liczbę: (jedno słówko może pasować do kilku przypadków)
a/ amicarum
b/ poetas
c/ terram
d/ linguis
e/ scholae

Więcej ćwiczeń wkrótce! Postaram się również w ciągu najbliższych dni stworzyć słowniczek łaciński na blogu z podstawowymi słówkami, który będę sukcesywnie uzupełniał wraz z postępem lekcji. Życzę wam udanej nauki deklinacji I i do zobaczenia niebawem!

poniedziałek, 8 lutego 2016

Lekcja 1

Witam po raz kolejny, dzisiaj już przechodzimy do konkretów. Jesteście gotowi na porcję łaciny?
A więc zacznijmy naszą przygodę z pięknym światem języka łacińskiego. Dzisiaj trochę opowiem o samym języku łacińskim. 

Jest to język fleksyjny podobnie jak polski, czyli wszelakie odmienne części mowy składają się z tematu i końcówek. O tak , końcówek to jest bardzo dużo w łacinie do nauczenia, ale powoli wszystko jest do zrobienia. Sama fleksyjność języka powoduje również, że nie musimy używać zaimków przed czasownikami. Mówiąc ,,Jestem Marcin" nie dodajemy ,,ja" , gdyż po końcówce rozpoznajemy , że jest to w 1 osobie l. poj. Tak samo jest w łacinie, mówimy ,,Marcin sum" a nie ,,Ego Marcin sum". W rzeczownikach nie musimy używać rodzajników świadczących o przypadkach, w łacinie przypadek prawie zawsze rozpoznamy po końcówkach. Czy jest to dla nas ułatwienie? W pewnym sensie tak, nie musimy mieć mętliku w głowie zastanawiając się nad rodzajnikiem a także od razu patrząc na czasownik jesteśmy w stanie wskazać na osobę i liczbę, co nie zawsze jest takie proste w innych językach.

Ale czy warto uczyć się łaciny? Po co uczyć się łaciny? Na pewno zadajecie sobie takie pytania wchodząc na mój blog. Nie będę się dziś zbytnio rozpisywał , bo nie jest to mój cel na dziś, ale powiem, że warto. Ja sam po kilku zajęciach na szkolnym kursie pokochałem łacinę i zacząłem się sam dodatkowo rozwijać w jej zakresie. Ten starożytny język urzekł mnie.. Mam nadzieję, że i was urzeknie! Łacina to tak naprawdę podstawa wszelakich romańskich języków. Jeżeli uczycie się włoskiego, hiszpańskiego a chcecie by nauka była efektywniejsza i bardziej zrozumiała to gramatyka łacińska może w tym świetnie wam pomóc. Chcę zwrócić również uwagę iż wiele starożytnych tekstów, inskrypcji zapisane są w języku łacińskim. Może ktoś z was interesuje się historią? Chciałby poznać lepiej dawną kulturę śródziemnomorską? Bez znajomości łaciny będzie to ciężkie. I wreszcie coś bliskie mojemu sercu.. Medycyna, Farmacja , tam aż roi się od różnych łacińskich nazw. Rozumiem, że łacina obecnie wycofywana jest z wielu studiów medycznych, ale kto powiedział, że nie przyda się przyszłym lekarzom? To tyle tytułem wstępu! 

W pierwszej lekcji chciałbym zająć się alfabetem łacińskim i sposobem czytania słów. Jeżeli chodzi o samo czytanie słów łacińskich to czytamy je bardzo podobnie jak polskie wyrazy , w większości niemal wymowa jest identyczna np. schola (szkoła po łacinie) , czytamy normalnie schola. Jest jednak kilka reguł o których należy pamiętać rozpoczynając naukę:
  • Dyftongi (czyli połączone dwie samogłoski : ae , oe, au). W przypadku występowania dyftongów ae, oe wymawiamy je jak ,,e" np. scholae przeczytamy jako schole. Natomiast au wymawiamy normalnie.
  •  Kolejna reguła to spółgłoska c. Wymawia się ją w dwojaki sposób. Jako ,,c" jeżeli w wyrazie stoi na miejscu przed e , i , ae , oe. W pozostałych przypadkach c wymawiamy jako ,,k". Dla przykładu posłużę się tutaj rzeczownikiem caelis, zgodnie z regułami przeczytamy go jako celis. 
  • Następnie chciałbym zająć qu  i su. W łacinie qu zamieniamy w wymowie na ,,kw" natomiast su na ,,sw". Przykładowo słówko quadrata czytamy jako kwadrata a suadeo jako swadeo.
  • Na uwagę zasługuje również ngu. W łacińskich słowach wymawiamy to jako ,,ngw". Spójrzmy na słowo Lingua (język). Od razu widzimy , że w wymowie będzie lingwa. 
  • W łacinie występuje h nieme w rh, th , wtedy go nie czytamy. Natomiast ph czytamy jako ,,f".
  • Literę v czytamy jako ,,w" a x jak ,,ks". Przykłady: sex = seks , video = wideo.
  • Samogłoskę i możemy czytać w dwojaki sposób. Zależy to głównie od tego jaka jest następna litera w danym słowie. Jeżeli po i stoi samogłoska to przeczytamy to jako ,,j" a jeżeli spółgłoska to jak ,,i". Np: ianua czytamy janua , ponieważ po i w wyrazie znajduje się samogłoska a.
 To są najważniejsze zasady wymowy , nie przywiązujcie się do nich ściśle , gdyż będą w łacinie pewne wyrazy, które czytamy wbrew regułom, ale to można wyczuć chcąc wymówić dane słowo zgodnie z regułami, jeżeli wymowa będzie dla was dziwnie brzmiała to może lepiej przeczytać to słowo bez żadnych zamian? Oczywiście możecie spotkać się z innymi sposobami wymowy np. wymową restytuowaną, ale o tym napiszę kiedyś dodatkowo! 

Na razie chciałbym abyście opanowali podstawowe zasady wymowy. Jak się tego uczyć? Odradzam wkuwać to na pamięć, bo będzie to nieefektywne. Najlepszy sposób na zapamiętanie reguł wymowy to praktyczne ćwiczenia na słowach i tekstach łacińskich.

Mam dla was do poćwiczenia dosyć znana modlitwę Pater Noster (Ojcze Nasz).
,,Pater noster, qui es in caelis, sanctificetur nomen tuum. Adveniat regnum tuum. Fiat voluntas tua, sicut in caelo et in terra. Panem nostrum quotidianum da nobis hodie. Et dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. Et ne nos inducas in tentationem, sed libera nos a malo. Amen."

To jeszcze nie koniec:
,,Salve, Regina, mater misericordiae: vita, dulcedo, et spes nostra, salve. Ad te clamamus exsules filii Hevae. Ad te suspiramus, gementes et flentes in hac lacrimarum valle. Eia, ergo, advocata nostra, illos tuos misericordes oculos ad nos converte. Et Iesum, benedictum fructum ventris tui, nobis post hoc exsilium ostende. O clemens, o pia, o dulcis Virgo Maria. Amen. "


Dlaczego daję modlitwy łacińskie a nie teksty? Chcę wam pokazać kolejne zastosowanie języka łacińskiego, przede wszystkim w Watykanie języka łacińskiego używa się do odprawiania Mszy Świętych. Bardzo wiele modlitw jest właśnie w tym języku zapisanych, dlatego może warto się z nimi zapoznać?

Zostawiam was z tymi modlitwami do przemyślenia lekcji 1. Niedługo jeżeli będzie zainteresowanie blogiem opracuje może więcej ćwiczeń wymowy.

Do zobaczenia!

niedziela, 7 lutego 2016

Salve Latina!

Witajcie bardzo serdecznie!
Nazywam się Marcin i chciałbym przedstawić wam zalążki nowego blogowego kursu języka łacińskiego. Postaram się w prosty i szybki sposób przedstawić wam podstawy gramatyki języka łacińskiego. Języka pięknego, lecz czasami dosyć trudnego. Jeżeli z różnych względów macie zamiar uczyć się tego języka to z doświadczenia własnego powiem, że nie warto uczyć się samemu z książek. 

W książkach gramatyka przedstawiona jest w dość powierzchowny sposób często bez jakichkolwiek wyjaśnień i dodatkowych opisów. Ja sam skończyłem czterosemestrowy kurs łaciny i chciałbym się z wami podzielić moją wiedzą w dość przystępny i zrozumiały sposób abyście i wy zrozumieli tajniki tego języka. Przed nami długa droga, tak to jest pewne! Czy warto? Ja kończąc kurs powiedziałem tak a jak ty odpowiesz? Nie ma innego sposobu aby się przekonać oprócz dotrwania do końca kursu podstaw języka łacińskiego, także postaw przed sobą wyzwanie !

 Lekcję będę starał się publikować na bieżąco, do każdej będę załączał wiele ćwiczeń, gdyż sam z doświadczenia wiem, że aby się nauczyć łaciny należy wykonać dużo ćwiczeń..

Już niedługo pierwsza lekcja!

Do zobaczenia!
Marcin.